ผู้สร้างไม้กางเขน ทิม ฮาร์ดอเวย์ ต้นแบบครอสโอเวอร์

คำว่า UTEP Two-Step หรือที่หลายคนเรียกว่า “Killer Crossover” ไม่ได้เกิดจากความฟลุคของมือไว แต่มาจากสามองค์ประกอบ ที่ถูกออกแบบมาอย่างตั้งใจ และถูกฝึกซ้ำจนกลายเป็นสัญชาตญาณในสนามแข่งจริง

• จังหวะก้าวเท้า – ฮาร์ดอเวย์ไม่ได้แค่สลับมือ เพื่อเปลี่ยนทิศทางบอล แต่เขาใช้การก้าวเท้า และการลงน้ำหนักตัวเป็นตัวหลอกหลัก ทำให้เกมรับเชื่อว่าเขาจะไปอีกทางหนึ่งอย่างจริงจัง ก่อนจะเปลี่ยนทิศ ในจังหวะที่คู่แข่งเผลอถ่ายน้ำหนักผิด นี่คือเหตุผลที่ผู้เล่นจำนวนมาก “หลุด”
• การชะลอเพื่อเร่ง – ฮาร์ดอเวย์เข้าใจว่า ความเร็วที่แท้จริงในบาสเกตบอล ไม่ได้อยู่ที่การวิ่งเต็มกำลังตลอดเวลา แต่อยู่ที่การควบคุมจังหวะ เขามักชะลอเกม เพื่อดึงให้เกมรับรีบตอบสนอง แล้วจึงเร่งสวนกลับในช่วงที่คู่แข่งเสียสมดุล จุดนี้ทำให้การครอสของเขามักมาถูกเวลา และมีประสิทธิภาพเสมอ
• การปิดจังหวะด้วยการตัดสินใจ – ครอสของฮาร์ดอเวย์ ไม่เคยเป็นท่าที่ทำเพื่อลองใจคู่แข่งเฉยๆ ทุกการเปลี่ยนทิศ มีปลายทางที่ชัดเจน เพราะหากการเลี้ยงจบลงด้วยความลังเล ท่านั้นจะถือว่าเสียของ และนี่คือสิ่งที่แทบไม่เกิดขึ้นกับเขา

ในเชิงระบบ สิ่งนี้กำลังบอกเราว่า ครอสโอเวอร์ที่แท้จริง ไม่ใช่การทำให้คู่แข่งดูเสียหน้า แต่คือการทำให้เกมรับต้อง “ยอมขยับ” ก่อนที่ผู้รุกจะขยับจริงๆ และเมื่อการยอมขยับนั้นเกิดขึ้น เกมทั้งเพลย์ก็จะเริ่มเอียงเข้าหาฝ่ายรุกทันที (23 เมษายน 2020) [2]