ศิลปินแห่งโพสต์ ฮาคีม โอลาจูวอน The Dream Weaver

Harry P
10 ธ.ค. 25
17:08
14 views

ศิลปินแห่งโพสต์ ฮาคีม โอลาจูวอน (Hakeem Olajuwon) บางคนอาจสร้างตำนานด้วยพลัง หรือด้วยตัวเลข แต่ฮาคีม โอลาจูวอนสร้างด้วยรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้คู่แข่งต้องยืนมองแบบไม่ทันตอบสนอง และนี่ไม่ใช่แค่เรื่องของบาสเกตบอล แต่มันคือบทเรียนของความพยายาม ศิลปะ และการใช้พื้นฐานให้เหนือกว่าพลังใดๆในสนาม

เส้นทางอาชีพของโอลาจูวอนโดยย่อ
ท่าโพสต์ของโอลาจูวอน ที่ถูกมองว่าสมบูรณ์ที่สุดในประวัติศาสตร์
ด้านที่ฮาคีม โอลาจูวอนถูกตั้งคำถาม

จากลากอสสู่ฮิวสตัน พื้นฐานของ “ศิลปินแห่งโพสต์”

ก่อนจะกลายเป็น “The Dream” ที่แฟนบาสรู้จัก ฮาคีม โอลาจูวอนคือเด็กจาก ลากอส ประเทศไนจีเรีย ที่โตมากับการเล่นฟุตบอล ในตำแหน่งผู้รักษาประตู มากกว่าบาสเกตบอลเสียอีก การเคลื่อนเท้าอย่างคล่องตัว การอ่านมุมบอล และสัญชาตญาณป้องกันพื้นที่หน้าประตู ถูกแปลมาเป็น footwork ใต้แป้น ที่โลกบาสยังพูดถึงจนทุกวันนี้

โอลาจูวอนเริ่มจับลูกบาสจริงจังเอาตอนช่วงวัยรุ่น ก่อนจะถูกแมวมองแนะนำให้ไปลองเล่นที่ University of Houston และกลายเป็นหัวใจของทีม “Phi Slama Jama” ที่ทะยานเข้ารอบ Final Four ของ NCAA ได้ถึงสามครั้งติดต่อกัน นั่นคือจุดเริ่มต้นที่อเมริกา เริ่มรู้จักชายสูงใหญ่จากแอฟริกา ที่ไม่เหมือนเซนเตอร์คนไหนในยุคนั้น

ในปี 1984 โอลาจูวอนถูกดราฟต์อันดับ 1 โดย Houston Rockets ในดราฟต์เดียวกับ Michael Jordan, Charles Barkley และ John Stockton และนั่นคือจุดที่ศิลปินแห่งโพสต์ เริ่มมีผืนผ้าใบเป็นของตัวเองอย่างแท้จริง (28 พฤษภาคม 2025) [1]

เมื่อศิลปะใต้แป้น กลายเป็นอำนาจเปลี่ยนสมการลีก

ถ้าต้องเลือกช่วงเวลาที่โอลาจูวอน “ชัดที่สุด” ในประวัติศาสตร์ NBA ก็คงหนีไม่พ้นช่วง 1993-1995

ฤดูกาล 1993-94 โอลาจูวอนกลายเป็น ผู้เล่นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้ทั้ง MVP, Defensive Player of the Year และ Finals MVP ภายในปีเดียวกัน
เขาพา Rockets คว้าแชมป์ สองปีติด 1994, 1995 ในยุคที่ลีกเต็มไปด้วยเซนเตอร์ระดับตำนานทั้ง David Robinson, Patrick Ewing และ Shaquille O’Neal
ตลอดอาชีพ เขาจบด้วยตำแหน่ง ผู้นำบล็อกตลอดกาลของ NBA และเป็นหนึ่งในไม่กี่คน ที่เคยทำสถิติ quadruple‑double ได้สำเร็จ

สิ่งที่ทำให้ช่วงนั้นทรงพลังไม่ใช่แค่ถ้วยรางวัล แต่คือวิธีที่เขา “ชนะ” คู่แข่งโดยตรงในโพสต์เกม ซีรีส์ที่เจอกับ ต้นแบบปีก อย่างจูเลียส เออร์วิง จนถึงการดวลกับชาคีลล์ โอนีลหนุ่มในรอบชิงปี 1995 คือหลักฐานว่าศิลปะใต้แป้นของเขา ไม่ได้มีแค่ความสวยงาม แต่มีความโหด และประสิทธิภาพระดับสูงสุดซ่อนอยู่ (25 พฤศจิกายน 2025) [2]

ศิลปะที่คู่ควรกับชื่อ The Post Masterpiece

ถ้าพูดถึงฮาคีม โอลาจูวอนโดยไม่พูดถึง Dream Shake ก็คงเหมือนพูดถึงศิลปินโดยไม่มีพู่กัน มันไม่ใช่แค่ท่าหลอก แต่คือชุดของ footwork มุมองศา และการอ่านจังหวะ ที่ทำให้กองหลังหยุดไม่ทัน

โอลาจูวอนใช้จังหวะ และความนิ่ง เปลี่ยนโพสต์เกมให้เหมือนการเต้นรำ หลอกซ้าย หมุนขวา แล้วปล่อยจังหวะที่กองหลังรู้ว่าจะโดน แต่หยุดมันไม่ได้
ในเกมรับ เขาไม่ได้แค่บล็อก แต่อ่านเกมก่อนจังหวะบุกจะเริ่มเสียอีก ใช้การกะจังหวะ กระโดดให้พอดี และปรับแขนให้เข้าจุดชู้ตของคู่แข่ง จนขึ้นสู่ตำแหน่ง ผู้นำบล็อกตลอดกาลของ NBA

เรื่องที่อยู่หลังตำนาน และบทบาทใหม่หลังรีไทร์

ด้านที่แฟนทั่วไปอาจไม่ค่อยรู้คือ รากฐานทางวัฒนธรรม และความเชื่อ ของโอลาจูวอน เขาเกิดในครอบครัวชาว Yoruba ที่ทำธุรกิจปูนซีเมนต์ในลากอส พ่อแม่ปลูกฝังเรื่องการทำงานหนัก ความซื่อสัตย์ และการเคารพผู้ใหญ่ สิ่งเหล่านี้ตามเขาข้ามทวีปมาถึงอเมริกา และสะท้อนให้เห็นในนิสัยซ้อมหนัก ความสุภาพ และการให้เครดิตเพื่อนร่วมทีม

หลังแขวนรองเท้า โอลาจูวอนไม่ได้หายไป เขากลายเป็นนักลงทุน ด้านอสังหาริมทรัพย์ในฮิวสตัน ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยถือหลักการ ไม่ใช้เงินกู้ดอกเบี้ยตามความเชื่อทางศาสนา และแบ่งเวลาระหว่างการใช้ชีวิตกับครอบครัว การศึกษาแนวทางศาสนาในตะวันออกกลาง และการเปิดค่ายสอนบิ๊กแมนให้ผู้เล่นรุ่นใหม่

เราจึงเห็นภาพฮาคีม โอลาจูวอนในยุคหลัง ในฐานะปรมาจารย์ที่คอยให้คำแนะนำ มากกว่าจะเป็นคนออกมาพูดเสียงดังผ่านสื่อ แต่ผลของเขายังอยู่ใน footwork ของผู้เล่นหลายคน ที่ไปซ้อมกับเขาในช่วง offseason

ความขัดแย้ง และข้อจำกัดในเส้นทางของตำนาน

การเป็นตำนาน ไม่ได้แปลว่าเส้นทางจะสวยงามไปทั้งหมด ช่วงต้นทศวรรษ 1990 โอลาจูวอนเคยมีความขัดแย้งรุนแรง กับผู้บริหาร Houston Rockets ทั้งเรื่องสัญญา และการบริหารทีม ถึงขั้นมีข่าวว่าทีมเชื่อว่าเขา “แกล้งเจ็บ” เพื่อกดดันเรื่องสัญญา และมีการพูดถึงการเทรดออกจากฮิวสตันอย่างจริงจัง (19 พฤศจิกายน 2024) [3]

แม้สุดท้ายทั้งสองฝ่ายจะกลับมาร่วมทางกัน และจบลงด้วยแชมป์สมัยประวัติศาสตร์ แต่เหตุการณ์นั้นก็สะท้อนว่า แม้แต่ตำนานก็ยังเป็นมนุษย์ ที่มีอารมณ์ ความไม่พอใจ และมุมที่แฟนๆอาจไม่อยากเห็น
อีกด้านหนึ่ง เกมของฮาคีม โอลาจูวอนเองก็มีข้อจำกัดในบริบทวันนี้ เขาไม่ได้เป็นสไตล์ big ที่ชู้ตสามแต้มเป็นอาวุธหลัก usage บางช่วงต้องอาศัยการเซตโพสต์ให้เขาอย่างมีระบบ ถ้าทีมไม่รู้จะใช้ post‑up อย่างไร เกมอาจติดขัด

แต่ข้อจำกัดเหล่านี้ไม่ได้ทำให้คุณค่าของเขาลดลง ตรงกันข้าม มันทำให้การมองเขาแบบ “เป็นกลาง” ชัดขึ้นว่า เขาคือตำนานที่ยิ่งใหญ่จากยุคเกมใต้แป้นเฟื่องฟู ซึ่งถูกตีความใหม่ได้ในยุค pace & space มากกว่าจะถูกเอาไปเปรียบแบบตัดสินขาว‑ดำ

กุญแจความเข้าใจฮาคีม โอลาจูวอนสำหรับบาสยุคใหม่

สิ่งที่สำคัญที่สุดที่คนยุคนี้เรียนรู้จากฮาคีม โอลาจูวอนไม่ใช่แค่ไฮไลต์ดรีมเชค แต่คือ กระบวนการคิด และฝึกซ้อม ที่อยู่เบื้องหลัง

พื้นฐานคือทุกอย่างของเกมใต้แป้น
Footwork, balance, timing, การใช้ pivot ทั้งสองเท้า สิ่งเหล่านี้สำคัญกว่าท่าเท่ๆเสมอ ถ้าพื้นฐานดี ท่าไหนก็แตกแขนงได้
เล่นเกมรับให้เป็นงานศิลปะ ไม่ใช่แค่ภาระ
โอลาจูวอนไม่เคยมองการบล็อกช็อต เป็นแค่การป้องกัน แต่คือการเปลี่ยน momentum ของเกม การรีบาวด์ คือโอกาสเริ่มเกมรุกใหม่ เขาเล่นฝั่งรับด้วยความตั้งใจ แบบเดียวกับตอนโพสต์เกมบุก
ยืนอยู่ระหว่างความภูมิใจส่วนตัว กับที่ทีมให้ได้
ดราม่ากับ Rockets ในอดีตคือบทเรียนว่า แม้คุณจะเก่งแค่ไหน ถ้าความสัมพันธ์กับทีมพัง ทุกอย่างก็สั่นคลอนได้ แต่ในอีกด้านหนึ่ง การยืนยันในคุณค่าของตัวเอง ก็สำคัญไม่แพ้กัน และสิ่งที่ท้าทายคือการหาจุดสมดุล
ความยิ่งใหญ่ไม่จำเป็นต้องเสียงดัง
โอลาจูวอนไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์สายดราม่า แต่คือคนที่ปล่อยให้ผลงานในสนาม และการใช้ชีวิตหลังแขวนรองเท้าเล่าเรื่องแทน เขาคือภาพแทนของความนิ่งแต่ลึก ที่แฟนบาสจำนวนมากยังนับถืออยู่เสมอ

บทส่งท้าย ศิลปินแห่งโพสต์ในโลกบาสที่เปลี่ยนไป

เราจึงสรุปได้ว่า ศิลปินแห่งโพสต์ ฮาคีม โอลาจูวอน สำหรับแฟนบาส และผู้เล่นรุ่นใหม่ ไม่ใช่แค่เรื่องของอดีต แต่คือคำเชื้อเชิญให้เรากลับไปมองว่า ในโลกที่หมกมุ่นกับสามแต้ม และไฮไลต์เร็วๆนั้น เราได้หลงลืมศิลปะเล็กๆใต้แป้นไปมากแค่ไหน และเราจะหยิบมันกลับมาใช้ใหม่ อย่างมีความหมายได้อย่างไร

โอลาจูวอนเป็นผู้เล่นที่โดดเด่นในด้านเกมรับจริงไหม ?

คำตอบคือจริง โอลาจูวอนเป็นผู้นำบล็อกตลอดกาลของ NBA และยังติด Top ด้านสตีลหลายฤดูกาล สิ่งนี้สะท้อนว่าเขาไม่ได้แค่ตัวใหญ่ แต่เป็นผู้เล่นที่ “อ่านเกม” รู้ว่าลูกจะลงตรงไหน และจะไปปิดจังหวะก่อนคู่แข่งหนึ่งก้าวเสมอ

ทำไมคนถึงยังพูดถึงโอลาจูวอน แม้เวลาจะผ่านไปนานแล้ว ?

เพราะฮาคีม โอลาจูวอนไม่ได้เป็นแค่สถิติ หรือแชมป์ แต่เขาคือสัญลักษณ์ของศิลปะเกมใต้แป้น ที่ผสมทักษะ ความสง่างาม และความคิดเชิงกลยุทธ์เข้าด้วยกันอย่างลงตัว สิ่งที่บาสยุคไหนก็ไม่มีวันลบค่าได้