โลมาปากสั้น ออสเตรเลีย แห่งชายฝั่งเหนือแดนจิงโจ้

โลมาปากสั้นเป็นโลมาที่ค่อนข้างขี้อาย และไม่ชอบเข้าหามนุษย์ พวกมันไม่ค่อยกระโดดขึ้นเหนือน้ำ หรือว่ายตามเรือ เหมือนโลมาปากขวด แต่มักเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ และระมัดระวัง มักอาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ประมาณไม่กี่ตัว ไปจนถึงราวสิบกว่าตัว ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงจากผู้ล่า และสิ่งรบกวนภายนอก

อาหารหลักของโลมาปากสั้น คือปลาในเขตชายฝั่ง ปลาหมึก และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก พวกมันใช้ echolocation เป็นเครื่องมือสำคัญ ในการหาเหยื่อ โดยเฉพาะในน้ำขุ่นที่ การมองเห็นมีข้อจำกัด ทำให้การใช้เสียงมีบทบาทสำคัญ ต่อการดำรงชีวิต ในสภาพแวดล้อมแบบชายฝั่ง

นอกจากนี้ การใช้เสียงยังช่วยให้สมาชิกในกลุ่ม ติดต่อสื่อสารกันได้ อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่ว่าจะเป็น การประสานการเคลื่อนไหว หรือการเตือนภัย ชีวิตทางสังคม ของโลมาชนิดนี้ ค่อนข้างแน่นแฟ้น สมาชิกในกลุ่ม มักคงอยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน และช่วยกันดูแลลูกโลมาในฝูง

แม้จะเป็นโลมาที่เพิ่งถูกจำแนก เป็นสายพันธุ์ใหม่ แต่โลมาปากสั้นออสเตรเลีย กลับถูกจัดอยู่ในกลุ่ม ที่มีความเสี่ยงสูงอย่างรวดเร็ว โดยข้อมูลอัปเดตของ IUCN ในปี 2017 ถูกประเมินให้อยู่ในสถานะ Vulnerable (มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์) (2017) [3] ภัยคุกคามหลัก ที่ส่งผลต่อประชากรโลมาปากสั้น ได้แก่

• การติดอวนประมง โดยไม่ได้ตั้งใจ
• การสูญเสียถิ่นอาศัย จากการพัฒนาชายฝั่งและท่าเรือ
• มลพิษทางน้ำ รวมถึงสารเคมี และโลหะหนัก
• เสียงรบกวนจากเรือเดินทะเล และกิจกรรมอุตสาหกรรม

เนื่องจากโลมาชนิดนี้ มีจำนวนประชากรไม่มาก และกระจายตัวเป็นหย่อม ๆ การสูญเสียโลมาเพียงไม่กี่ตัวในพื้นที่หนึ่ง อาจส่งผลกระทบ ต่อโครงสร้างประชากรโดยรวม ได้อย่างรุนแรง และทำให้การฟื้นตัวของประชากร ในระยะยาวเป็นไปได้ยากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ถิ่นอาศัย ถูกเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง