การป้องกัน ที่เดาทางไม่ได้ กลไกเกมที่ทำให้คู่แข่งลังเล

มูตอมโบไม่บล็อกทุกลูก แต่บล็อกลูกที่ “ควรบล็อก”
สิ่งที่แยกมูตอมโบออกจากเซนเตอร์บล็อกเกอร์ทั่วไป คือการเลือกจังหวะ เขาไม่กระโดดตามลูกหลอก เขาจะรอจนคนบุก commit จริงๆ ก่อนใช้ความยาวแขน และตำแหน่งยืนปิดจังหวะในเสี้ยววินาที ผลลัพธ์คือ คู่แข่งมักรู้สึกว่ามีช่อง ทั้งที่เป็นช่องหลอก เกมรับของเขาจึง “เดาทางไม่ได้” เพราะคนบุกคิดว่าตัวเองเลือกถูก

คุมพื้นที่ก่อนคุมลูก
มูตอมโบไม่ได้ป้องกันด้วยการไล่บอล แต่ป้องกันด้วยการ ล็อกพื้นที่ โดยเฉพาะพื้นที่ครึ่งวงใต้แป้น และมุมเข้าห่วง เขายืนตำแหน่งที่ทำให้การเข้าทำ ต้องเบี่ยงไปทางที่ยากกว่า บีบให้คู่แข่งต้องจบสกอร์ด้วยมือที่ไม่ถนัด ในทุกการเคลื่อนไหวของเขา ทำให้จังหวะของเกมบุกช้าลงครึ่งวินาที ซึ่งครึ่งวินาทีนั้นคือทุกอย่างใน NBA

รีบาวด์คือการปิดคดี
บล็อกโดยไม่เก็บรีบาวด์ คือการเลื่อนปัญหาออกไป แต่มูตอมโบมองรีบาวด์เป็นส่วนหนึ่งของการป้องกันเสมอ เขา box out อย่างมีวินัย ใช้ร่างกายก่อนใช้แขน และยอมเสียพื้นที่เล็กน้อย เพื่อให้ได้ตำแหน่งที่แน่นกว่า นี่คือเหตุผลที่เขามีรีบาวด์รวมกว่า 12,000 ครั้ง และทำให้หลายเกมที่ดูเหมือน “บล็อกธรรมดา” กลายเป็นการจบเพลย์อย่างสมบูรณ์